fibromiyalji uyku sorunu
uyku sorunları bende de çok kötü. bazen geceleri uykuya dalmak için saatlerce dönüp duruyorum, bu da sabahları bitkin uyanmama sebep oluyor
benim için uyku hijyeni şart. yatmadan önce kesinlikle telefonumu kapatıyorum, bir de sıcak bir şeyler içmek işe yarıyor
uyku sorunları benim için tam bir kabus haline geldi. her gün yorgun uyanıyorum ve bununla başa çıkmak gerçekten zor. bir süre sonra günlük yaşamımı olumsuz etkiledi. ne yapmalıyım?
ya ben de çok merak ediyorum. bazı günler uyku hapı almayı denesem mi diye düşünüyorum ama yan etkilerinden korkuyorum
bence uyku hijyenine dikkat etmek lazım. düzenli bir uyku saati belirlemek ve yatmadan önce ekranlardan uzak durmak faydalı olabilir. ben bu şekilde biraz rahatladım
ya artık dayanamıyorum, gün içinde sürekli uykusuzluk ve yorgunluk beni mahvediyor. bazen uykuya dalmakta zorlanıyorum, bazen de uykum çok hafif oluyor. bu döngüden nasıl çıkabilirim?
geçmişte uyku kalitem çok kötüydü ama yavaş yavaş düzelmeye başladı, düzenli bir uyku rutini oluşturmak bana çok yardımcı oldu
fibromiyalji ve engellilik raporu konusunda bilgi vermek istiyorum çünkü ben bu süreci yaşadım. önce sağlık kuruluna gittim, fibromiyalji tek başına engellilik raporu alinmasini zorlastiriyor çünkü gorunur bir hastalık değil. ama eger yaninda depresyon, anksiyete, uyku bozukluğu gibi ek teshişleriniz varsa oranınız artıyor. benim raporum yuzde 40 çıktı. is bulamadığım donemde sgk'dan maas alamadim ama vergi indiriminden faydalandim. herkesin durumu farklı ama denemenizi öneririm, en azindan hakkinizi arayin.
ben 25 yaşındayım ve fibromiyalji tanısı aldım geçen yil. etrafimda hep yasli insanlarin hastalığı gibi goruluyor ama bu doğru değil. genç insanlarda da goruluyor, hem de az değil. benim jenerasyonumda stres çok fazla, uyku duzensizligi, yanlış beslenme, hareketsizlik... bunlarin hepsi tetikleyici olabiliyor. genç fibromiyalji hastaları olarak farklı zorluklarimiz var: is hayatina yeni basladik, kariyer planlarimiz var, sosyal hayatimiz aktif olmalı. ama bu hastalık her seyi yavaslatıyor. yine de umutluyum çünkü genç olmak tedaviye yanit vermeyi de kolaylastiriyor.
çevremdekiler fibromiyaljiyi anlamıyor ve bu beni çok uzuyor. dışarıdan bakinca saglam gorunuyoruz çünkü. rengimiz yerinde, yuruye biliyoruz, konusabiliyoruz. ama icimizde kopan firtinay kimse gormuyor. annem bile bazen "abartiyorsun" diyor. isyerimde "tembel" muamelesi gördüm. arkadaslarim davetleri reddettikce aramaliyi kesti. bu hastalık sadece fiziksel değil, sosyal hayatı da mahvediyor. tek istediğim biraz anlayis, biraz empati. bu yuzden bu tarz forumlar çok degerli, çünkü burada herkes biliyor ne yasadigimizi.