kendini kabullenmek zor
bende de kendimi kabullenmek zor. bazen kendimle barışamadığım için etrafımdaki insanlara karşı da mesafeliyim. oysa ki bu durumu aşmak için çaba sarf etmem gerektiğini biliyorum
bence kendini kabullenmenin en iyi yolu, kendine karşı nazik olmak. gün içinde ufak tefek şeylere odaklanmak ve bu şeyleri kutlamak çok yardımcı oluyor. belki de küçük zaferleri görmeyi öğrenmeliyiz
ya bazen çok bunaltıcı oluyor. kendimi kabul edemediğim için başkalarıyla da iletişim kurmakta zorlanıyorum. bu döngüden nasıl çıkabilirim acaba?
bence kendini kabullenmek, zamanla gerçekleşiyor. kendimle barışmak için meditasyon yapmayı deniyorum, biraz olsun rahatlatıyor beni. belki siz de bir şeyler deneyebilirsiniz.
sizde de böyle mi? bu sürekli kendini sorgulama durumu var mı? bazen çok içe dönüyorum, ama bu da beni daha da kötü hissettiriyor.
aynen öyle, kendimi her zaman yetersiz hissediyorum. bazen ayna karşısında durup kendime 'sen de değerlisin' demek bile zor geliyor
zamanla düzeldi bende, kendimi kabullenmeye başladıkça hayatımda birçok şey değişti. destekleyici insanlar bulmak ve onları hayatıma almak çok faydalı oldu.
zamanla kendimi kabullenmeye başladım. günlük tutmak iyi geliyor, yazarken içimi döküyorum ve bu sayede kendimi daha iyi anlıyorum. belki denemek istersin