gelecek kaygisi
mindfulness meditasyon fibromiyalji için gerçekten ise yarıyor mu? benim 1 yıllık deneyimim: evet, yarıyor ama mucize değil. her gün 10-15 dk yapıyorum, headspace uygulamasini kullanıyorum. ağrıyı yok etmiyor ama agriyla iliskimi değiştirdi. eskiden ağrı olunca panik yapıyordum, şimdi agrıyı gözlemliyorum, mücadele etmiyorum. bu yaklasim ağrı seviyesini düsürmese de başa cikma becerimi artirdi. uyku kalitem iyileşti, stresim azaldı. 8 haftalık MBSR programı da var, onuu da öneririm.
gelecek kaygisi fibromiyalji ile yaşayan herkesin ortak sorunu. bu hastalık ilerleyecek mi? engelli kalacak miyim? calisamaz duruma gelir miyim? bu sorular sürekli kafamda. terapistim su yaklasimi öğretti: gelecek hakkında felaket senaryolari uretmek yerine su ana odaklan. bugün ne yapabiliyorsun, bugün kendine nasıl iyi davranabilirsin. bir gün bir gün yasa. ve sunu biil: fibromiyalji dejeneratif değil, yani zamanla organ hasari yapmıyor. kontrol altina alinabilir.
fibromiyalji ve depresyon birbirini besleyen bir kısır döngü. ağrı depresyona neden oluyor, depresyon ağrıyı artırıyor. ben bu donguden çıkmak için hem ilaç tedavisi (SNRI) hem de psikoterapi alıyorum. bilisssel davranis terapisi ile ağrı hakkındaki düşüncelerimi degistirmeye çalışıyorum. mesela eskiden ağrı olunca 'hayatım bitti, hiç iyi olmayacak' diye düşünüyordum. şimdi 'bu geçici, daha önce de atlatmistim, tekrar iyi olacak' diye dusunmeyi ogreniyorum. kolay değil ama is yarıyor.
beyin sisi fibromiyalji'nin en kötü belirtilerinden biri ve çok az konuşuluyor. neler yaşıyorum: kelimeleri bulamıyorum, isimleri unutuyorum, ne yapacağımı unutuyorum bir işten diğerine geçerken, odaklanamıyorum, kitap okuyamiyorum çünkü okuduugumu anlamiyorum, toplantida konusurken cuumle kuramiyorum. eskiden çok keskin bir zihnim vardi, şimdi sis içinde gibiyim. bilimsel olarak santral sensitizasyonun beyindeki bilis islevlerini etkiledigi gosterilmis. herkese sesleniyorum: bu tembelllik veya aptallık değil, hastalığın bir belirtisi.
mindfulness meditasyon fibromiyalji için gerçekten ise yarıyor mu? benim 1 yıllık deneyimim: evet, yarıyor ama mucize değil. her gün 10-15 dk yapıyorum, headspace uygulamasini kullanıyorum. ağrıyı yok etmiyor ama agriyla iliskimi değiştirdi. eskiden ağrı olunca panik yapıyordum, şimdi agrıyı gözlemliyorum, mücadele etmiyorum. bu yaklasim ağrı seviyesini düsürmese de başa cikma becerimi artirdi. uyku kalitem iyileşti, stresim azaldı. 8 haftalık MBSR programı da var, onuu da öneririm.
eşim hastalığımı anlamıyor ve bu çok acı verici. dışarıdan bakılınca sapasağlam görünüyorum ama içimde fırtinalar kopuyor. bazen 'sen hep hastasın' diyor, 'biraz kendini topla' diyor. bu sozler bıçak gibi saplanıyor. terapiste birlikte gittik, terapist fibromiyaljiyi anlatti ona, bilimsel makaleler paylasti. biraz daha anladı ama hala tam olarak empati kuramıyor. kronik hastalık iliskileri çok zorliyor. ama iletisim kurmaya devam ediyoruz.
beyin sisi fibromiyalji'nin en kötü belirtilerinden biri ve çok az konuşuluyor. neler yaşıyorum: kelimeleri bulamıyorum, isimleri unutuyorum, ne yapacağımı unutuyorum bir işten diğerine geçerken, odaklanamıyorum, kitap okuyamiyorum çünkü okuduugumu anlamiyorum, toplantida konusurken cuumle kuramiyorum. eskiden çok keskin bir zihnim vardi, şimdi sis içinde gibiyim. bilimsel olarak santral sensitizasyonun beyindeki bilis islevlerini etkiledigi gosterilmis. herkese sesleniyorum: bu tembelllik veya aptallık değil, hastalığın bir belirtisi.
is hayatinda fibromiyalji yasaanması gerçekten çok zor. ben ofiste calisiyordum ama artık gidemez oldum. uzun süre oturmak agrıtıyor, toplantılar yoruyor, beyin sisi is performansimi dusurdu. patronuma durumu anlattim, önce anladi ama zamanla sabirsizlandi. sonunda evden calismaya geçtim, bu çok ise yaradi. kendi tempomda calısabiliyorum, kötü günlerde yataktan bile calısabiliyorum. herkes bu kadar sansli değil biliyorum ama esnek çalışma fibromiyalji hastaları için hayatı.
panik atak fibromiyaljiyle birlikte başladı bende. göğüs ağrısı olunca kalp krizi sanıyorum, nefes daralıyor, kalbim hizla atiyor, terliyorum, olecegimi düşünüyorum. ilk panik atağımda acile gittim, tüm testler normal çıktı. sonra psikiyatriste gittim, panik bozukluk tedavisi başladı. SSRI ilaç ve terapi ile panik ataklarım azaldı. ama her göğüs ağrısında hala bir an panik yakalıyor beni. kronik ağrı ve anksiyete el ele gidiyor maalesef.
panik atak fibromiyaljiyle birlikte başladı bende. göğüs ağrısı olunca kalp krizi sanıyorum, nefes daralıyor, kalbim hizla atiyor, terliyorum, olecegimi düşünüyorum. ilk panik atağımda acile gittim, tüm testler normal çıktı. sonra psikiyatriste gittim, panik bozukluk tedavisi başladı. SSRI ilaç ve terapi ile panik ataklarım azaldı. ama her göğüs ağrısında hala bir an panik yakalıyor beni. kronik ağrı ve anksiyete el ele gidiyor maalesef.