fibromiyalji ile yaşamak
fibromiyalji gerçekten hayat degistiren bir hastalık. ben tani almadan önce çok aktif bir insandım, spor yapardim, sosyal hayatım vardi, iste basarilarla doluydum. şimdi ise en basit günlük işleri bile yapmakta zorlanıyorum. sabah kalkmak bir savaş, dusa girmek ayri bir efor, yemek yapmak ise neredeyse imkansız bazi günler. ama sunu öğrendim: kendimize sefkatli olmak lazım. her gün aynı olamayiz, iyi günler de olacak kötü günler de. önemli olan pes etmemek. bu hastalikla yasamayi öğrenmek bir süre, ve hepimiz bu yolda birbirimize destek olabiliriz. simdiden herkese teşekkür ediyorum burada oldugünuz için.
ben 25 yaşındayım ve fibromiyalji tanısı aldım geçen yil. etrafimda hep yasli insanlarin hastalığı gibi goruluyor ama bu doğru değil. genç insanlarda da goruluyor, hem de az değil. benim jenerasyonumda stres çok fazla, uyku duzensizligi, yanlış beslenme, hareketsizlik... bunlarin hepsi tetikleyici olabiliyor. genç fibromiyalji hastaları olarak farklı zorluklarimiz var: is hayatina yeni basladik, kariyer planlarimiz var, sosyal hayatimiz aktif olmalı. ama bu hastalık her seyi yavaslatıyor. yine de umutluyum çünkü genç olmak tedaviye yanit vermeyi de kolaylastiriyor.
çevremdekiler fibromiyaljiyi anlamıyor ve bu beni çok uzuyor. dışarıdan bakinca saglam gorunuyoruz çünkü. rengimiz yerinde, yuruye biliyoruz, konusabiliyoruz. ama icimizde kopan firtinay kimse gormuyor. annem bile bazen "abartiyorsun" diyor. isyerimde "tembel" muamelesi gördüm. arkadaslarim davetleri reddettikce aramaliyi kesti. bu hastalık sadece fiziksel değil, sosyal hayatı da mahvediyor. tek istediğim biraz anlayis, biraz empati. bu yuzden bu tarz forumlar çok degerli, çünkü burada herkes biliyor ne yasadigimizi.
fibromiyalji gerçekten hayat degistiren bir hastalık. ben tani almadan önce çok aktif bir insandım, spor yapardim, sosyal hayatım vardi, iste basarilarla doluydum. şimdi ise en basit günlük işleri bile yapmakta zorlanıyorum. sabah kalkmak bir savaş, dusa girmek ayri bir efor, yemek yapmak ise neredeyse imkansız bazi günler. ama sunu öğrendim: kendimize sefkatli olmak lazım. her gün aynı olamayiz, iyi günler de olacak kötü günler de. önemli olan pes etmemek. bu hastalikla yasamayi öğrenmek bir süre, ve hepimiz bu yolda birbirimize destek olabiliriz. simdiden herkese teşekkür ediyorum burada oldugünuz için.
ya artık dayanamıyorum, her gün sabah uyandığımda sanki bir kamyon çarpmış gibi hissediyorum, basım ağrıyor, kaslarımın hepsi ağrıyor, bu nasıl bir şey ya
bende de bazen o kadar yorgun hissediyorum ki, en basit işleri yapmak bile bir dağ yürüyüşü gibi geliyor, bu nasıl olacak bilmiyorum
ya bu ağrılar her sabah beni buluyor, bazen uyandığımda ne yapacağımı bilemiyorum, sanki yataktan çıkmak bir işkence
bende de fibromiyalji var, başta çok zorlandım ama zamanla bazı şeyleri kabullenmeyi öğrendim, sadece yavaşlamak lazım
benim için en zor kısım sabahları uyanmak oldu, sanki bedenim beni istemiyor gibi, gün içinde de bu yorgunlukla savaşıyorum
bence sıcak su torbası ve sıcak duş çok işe yarıyor, ağrılarla başa çıkmanın en basit yollarından biri