tatile gidebilmek hayal oldu
hobby edinmek istiyorum ama enerjim yetmiyor diyen arkadaslara onerilerim: otuarak yapılabilecek hobiler secin. boyama (mandala boyama kitaplari harika), puzzle, orgu (el ağrısı olmayan günler), günlük yazmak, podcast dinlemek, fotografcılik (telefonla bile olur), bahcecilik (küçük saksı bitkileri), muzik dinlemek veya calmak (ukulele çok hafif). hobi ruh sagligina çok iyi geliyor, hayatin sadece hastaliktan ibaret olmadigini hatirlatiyor.
giysiler bile batıyor vücuda diyen arkadaşları çok iyi anlıyorum. bende de dokunma hassasiyeti var, allodini deniyor buna. etiketler deliyor, sert kumaşlar acıtıyor, elastik bantlar siksiiyor, dikisler batıyor. ben su coozumleri buldum: organik pamuklu, sert olmayan kumaşlar, etiketleri kestiriyorum, ic camasirda dikissiz modeller, bol kesim giysiler, yumusak esofmanlar. zara yerine bambu kumasli markalardan alıyorum. pahali olabiliyor ama konfor oncelik.
patronuma fibromiyaljiyi soyleme karari çok zor oldu. bir yandan haklarımı bilmek istiyorum, diğer yandan ayrimcilığa ugramaktan korkuyorum. sonunda söyledim ve ilk tepkisi olumlu oldu. esnek çalışma saati verdi, bazi günler evden calismama izin verdi. ama zaman zaman isin yetismedigi durumlarda imalı bakislar aliiyorum. krronik hastalikla çalışma gerçekten zor bir denge. herkesin durumu farklı ama yasal haklarinizi bilin, gerekirse insan kaynaklarina basvürün.
spoon theory yani kaşık teorisini bilmeyen arkadaslar için açıklamak istiyorum çünkü hayatımı degistiren bir kavram. hayal edin her gün 12 kasığınız var. sabah kalkmak 1 kaşık, dusa girmek 1 kaşık, kahvalti 1 kaşık, ise gitmek 2 kaşık, çalışmak 3 kaşık, yemek yapmak 2 kaşık, ev temizligi 2 kaşık. toplam 12 kaşık gitti ve aksam için hiç enerjiniz kalmadi. sağlıklı insanlarin 50+ kaşığı var, biz 12 ile idare ediyoruz. bu kavram çevremdekilere durumumu anlatmami çok kolaylastirdi.
giysiler bile batıyor vücuda diyen arkadaşları çok iyi anlıyorum. bende de dokunma hassasiyeti var, allodini deniyor buna. etiketler deliyor, sert kumaşlar acıtıyor, elastik bantlar siksiiyor, dikisler batıyor. ben su coozumleri buldum: organik pamuklu, sert olmayan kumaşlar, etiketleri kestiriyorum, ic camasirda dikissiz modeller, bol kesim giysiler, yumusak esofmanlar. zara yerine bambu kumasli markalardan alıyorum. pahali olabiliyor ama konfor oncelik.
ben de bir zamanlar tatile gitmek isterdim ama her seferinde vücudum beni yarı yolda bırakıyordu. şimdi evde dinlenmeyi tercih ediyorum
ya bir yerden başlayıp kendin için uygun bir tatil planı yapmayı denesen? belki kısa bir kaçamak bile iyi gelebilir
ya artık dayanamıyorum tatile gitmeyi o kadar çok istiyorum ama vücudum sürekli engel çıkarıyor bu nasıl bir hayat böyle
bence denemelisin bazen kısa süreli bir kaçamak bile olsa, belki deniz kenarında bir gün geçirip biraz rahatlayabilirsin
sizde de böyle mi? bazı günler yatağa bile zor çıkıyorum tatile gitmek hayal oldu resmen