psikologa gitmek lazım mi
panik atak fibromiyaljiyle birlikte başladı bende. göğüs ağrısı olunca kalp krizi sanıyorum, nefes daralıyor, kalbim hizla atiyor, terliyorum, olecegimi düşünüyorum. ilk panik atağımda acile gittim, tüm testler normal çıktı. sonra psikiyatriste gittim, panik bozukluk tedavisi başladı. SSRI ilaç ve terapi ile panik ataklarım azaldı. ama her göğüs ağrısında hala bir an panik yakalıyor beni. kronik ağrı ve anksiyete el ele gidiyor maalesef.
eşim hastalığımı anlamıyor ve bu çok acı verici. dışarıdan bakılınca sapasağlam görünüyorum ama içimde fırtinalar kopuyor. bazen 'sen hep hastasın' diyor, 'biraz kendini topla' diyor. bu sozler bıçak gibi saplanıyor. terapiste birlikte gittik, terapist fibromiyaljiyi anlatti ona, bilimsel makaleler paylasti. biraz daha anladı ama hala tam olarak empati kuramıyor. kronik hastalık iliskileri çok zorliyor. ama iletisim kurmaya devam ediyoruz.
sosyal izolasyon fibromiyalji ile birlikte gelen görünmez bir tehlike. ben yillar içinde yavaş yavas arkadaşlıklarımı kaybettim. davetleri reddede reddede aranmaz oldum. istten ayrildim, sosyal cevrem daraldi. evde yalnız oturuyordum günlerce. sonunda psikolojik destek aldım ve yavaş yavaş sosyal hayatimi yeniden inşa etmeye başladım. şimdi haftada en az 1 kez bir arkadaşimla gorüsüyorum, online destek grubuna katiliyorum, bu forumda yaziyorum. yalnızlık agrıdan daha kötü olabiliyor.
panik atak fibromiyaljiyle birlikte başladı bende. göğüs ağrısı olunca kalp krizi sanıyorum, nefes daralıyor, kalbim hizla atiyor, terliyorum, olecegimi düşünüyorum. ilk panik atağımda acile gittim, tüm testler normal çıktı. sonra psikiyatriste gittim, panik bozukluk tedavisi başladı. SSRI ilaç ve terapi ile panik ataklarım azaldı. ama her göğüs ağrısında hala bir an panik yakalıyor beni. kronik ağrı ve anksiyete el ele gidiyor maalesef.
gelecek kaygisi fibromiyalji ile yaşayan herkesin ortak sorunu. bu hastalık ilerleyecek mi? engelli kalacak miyim? calisamaz duruma gelir miyim? bu sorular sürekli kafamda. terapistim su yaklasimi öğretti: gelecek hakkında felaket senaryolari uretmek yerine su ana odaklan. bugün ne yapabiliyorsun, bugün kendine nasıl iyi davranabilirsin. bir gün bir gün yasa. ve sunu biil: fibromiyalji dejeneratif değil, yani zamanla organ hasari yapmıyor. kontrol altina alinabilir.
ya ben de gitmeye cesaret edemedim bir süre ama sonunda bir psikologla görüşmeye başladım. gerçekten düşüncelerimi düzenlememe yardımcı oldu, bence denemek lazım
ben de psikologa gitmeyi düşündüm ama hep erteledim. sonra bir gün artık dayanamıyorum dedim ve randevu aldım. iyi ki de almışım, konuşmak gerçekten rahatlatıyor
bence bir uzmandan yardım almak çok önemli. yalnız hissettiğim zamanlarda destek almak beni gerçekten toparladı. denemekten zarar gelmez
sizde de böyle mi, bazen kendimi o kadar çaresiz hissediyorum ki. kimseyle paylaşamıyorum, konuşmak çok zor geliyor
bence bir uzmandan yardım almak şart. yalnız hissettiğim zamanlarda destek almak beni gerçekten rahatlatıyor, mutlaka denemelisin