fibromiyaljiye ragmen hayata tutunmak
fibromiyalji ve engellilik raporu konusunda bilgi vermek istiyorum çünkü ben bu süreci yaşadım. önce sağlık kuruluna gittim, fibromiyalji tek başına engellilik raporu alinmasini zorlastiriyor çünkü gorunur bir hastalık değil. ama eger yaninda depresyon, anksiyete, uyku bozukluğu gibi ek teshişleriniz varsa oranınız artıyor. benim raporum yuzde 40 çıktı. is bulamadığım donemde sgk'dan maas alamadim ama vergi indiriminden faydalandim. herkesin durumu farklı ama denemenizi öneririm, en azindan hakkinizi arayin.
ben 25 yaşındayım ve fibromiyalji tanısı aldım geçen yil. etrafimda hep yasli insanlarin hastalığı gibi goruluyor ama bu doğru değil. genç insanlarda da goruluyor, hem de az değil. benim jenerasyonumda stres çok fazla, uyku duzensizligi, yanlış beslenme, hareketsizlik... bunlarin hepsi tetikleyici olabiliyor. genç fibromiyalji hastaları olarak farklı zorluklarimiz var: is hayatina yeni basladik, kariyer planlarimiz var, sosyal hayatimiz aktif olmalı. ama bu hastalık her seyi yavaslatıyor. yine de umutluyum çünkü genç olmak tedaviye yanit vermeyi de kolaylastiriyor.
erkeklerde fibromiyalji gorulur mu sorusuna cevap olarak: evet, gorulur. benim babam da fibromiyalji hastası. kadinlarda daha yaygin ama erkeklerde de var ve genellikle gec teşhis konuyor çünkü doktorlar erkeklerde aramiyor. babam yillarca bel fitigi, romatizma gibi teshislerle ugrastı, en sonunda fibromiyalji çıktı. erkek hastalar ayrica toplumsal baski da yasiyooor, çünkü ağrı çekmek ve sikayetci olmak erkeklik algisiyla celisiyor diye dusunuluyor. ama hastalık cinsiyet ayrt etmiyor.
benim hikayem şöyle başladı: 2019 yilinda büyük bir stresli dönem geçirdim, is kaybettim, iliskiim bitti, ailemle sorunlar yaşadım. derken vücudum isyan etti. önce boyun ağrısı başladı, sonra sirt, sonra tüm vücudum. her yerime dokunmak bile acıtıyordu. kaç doktora gittim saymadim, herkes farklı sey soyledi. romatizma, lupus, MS bile denildi. her turlu test yapıldı, hepsi normal çıktı. en sonunda bir profesorun kapısını caldım, fibromiyalji dedi. o an hem rahatlama hem üzüntü yaşadım. en azindan bir ismi vardi artık cektigim acilaarin. ama tedavi süreci de kolay olmadi tabii. ilaç deneme sureclerinden, yan etkilerinden de ayrica bahsedebilirim.
fibromiyalji sahte bir hastalık mi sorusunu çok duyuyoruz. hayır, kesinlikle değil. bilimsel araştırmalar gösteriyor ki fibromiyalji hastalarınin beyinlerinde ağrı islemleme mekanizmasi farklı calisiyor. santral sensitizasyon denilen bir durum var, beyin normal uyaranlari bile ağrı olarak algilıyor. MRI calismalari bunu dogrulayan bulgular ortaya koydu. bu hastalık psikolojik değil, norolojik temeli olan gerçek bir hastalık. eger cevrenizde bunu sorgulayan insanlar varsa onlara bilimsel kaynaklari gosterin.
fibromiyalji ve engellilik raporu konusunda bilgi vermek istiyorum çünkü ben bu süreci yaşadım. önce sağlık kuruluna gittim, fibromiyalji tek başına engellilik raporu alinmasini zorlastiriyor çünkü gorunur bir hastalık değil. ama eger yaninda depresyon, anksiyete, uyku bozukluğu gibi ek teshişleriniz varsa oranınız artıyor. benim raporum yuzde 40 çıktı. is bulamadığım donemde sgk'dan maas alamadim ama vergi indiriminden faydalandim. herkesin durumu farklı ama denemenizi öneririm, en azindan hakkinizi arayin.
erkeklerde fibromiyalji gorulur mu sorusuna cevap olarak: evet, gorulur. benim babam da fibromiyalji hastası. kadinlarda daha yaygin ama erkeklerde de var ve genellikle gec teşhis konuyor çünkü doktorlar erkeklerde aramiyor. babam yillarca bel fitigi, romatizma gibi teshislerle ugrastı, en sonunda fibromiyalji çıktı. erkek hastalar ayrica toplumsal baski da yasiyooor, çünkü ağrı çekmek ve sikayetci olmak erkeklik algisiyla celisiyor diye dusunuluyor. ama hastalık cinsiyet ayrt etmiyor.
benim hikayem şöyle başladı: 2019 yilinda büyük bir stresli dönem geçirdim, is kaybettim, iliskiim bitti, ailemle sorunlar yaşadım. derken vücudum isyan etti. önce boyun ağrısı başladı, sonra sirt, sonra tüm vücudum. her yerime dokunmak bile acıtıyordu. kaç doktora gittim saymadim, herkes farklı sey soyledi. romatizma, lupus, MS bile denildi. her turlu test yapıldı, hepsi normal çıktı. en sonunda bir profesorun kapısını caldım, fibromiyalji dedi. o an hem rahatlama hem üzüntü yaşadım. en azindan bir ismi vardi artık cektigim acilaarin. ama tedavi süreci de kolay olmadi tabii. ilaç deneme sureclerinden, yan etkilerinden de ayrica bahsedebilirim.
ben 25 yaşındayım ve fibromiyalji tanısı aldım geçen yil. etrafimda hep yasli insanlarin hastalığı gibi goruluyor ama bu doğru değil. genç insanlarda da goruluyor, hem de az değil. benim jenerasyonumda stres çok fazla, uyku duzensizligi, yanlış beslenme, hareketsizlik... bunlarin hepsi tetikleyici olabiliyor. genç fibromiyalji hastaları olarak farklı zorluklarimiz var: is hayatina yeni basladik, kariyer planlarimiz var, sosyal hayatimiz aktif olmalı. ama bu hastalık her seyi yavaslatıyor. yine de umutluyum çünkü genç olmak tedaviye yanit vermeyi de kolaylastiriyor.
çevremdekiler fibromiyaljiyi anlamıyor ve bu beni çok uzuyor. dışarıdan bakinca saglam gorunuyoruz çünkü. rengimiz yerinde, yuruye biliyoruz, konusabiliyoruz. ama icimizde kopan firtinay kimse gormuyor. annem bile bazen "abartiyorsun" diyor. isyerimde "tembel" muamelesi gördüm. arkadaslarim davetleri reddettikce aramaliyi kesti. bu hastalık sadece fiziksel değil, sosyal hayatı da mahvediyor. tek istediğim biraz anlayis, biraz empati. bu yuzden bu tarz forumlar çok degerli, çünkü burada herkes biliyor ne yasadigimizi.